Şu sıralar hiç olmadığım kadar anlayışlı ve olgun olmam gereken sınavlar veriyorum moruk. Öyle ki geride ne etik ne de anlayış bırakacak cinsten. Tr server'ında yaşam deyip geçemiyorum çünkü olayları avrupai mantıkla ele alıp felsefik çözümlemelerde bulunmam gerekiyor.
Al sana bir felsefi çözümleme:
"Ne kadar anlayışlı olursan hep daha fazla olman istenecektir. Bu hareket en temelinde insanın bencilliğinin ve doyumsuzluğunun ne kadar sonsuz olduğunun en açık örneğidir."
Dost diye dayandıklarınında beyninin arka planında dönen kıskançlık ve bunu fark edemeyişleri biraz da olsa beni üzüyor. Ama üzülmem yada kırılmam kimin umurunda ki...
Olmadığım birşeye dönüştüm. Ve bu halim kesinlikle tüm varoluşuma zıt...
Geçenlerde okudum bir yerde, yaşattığını yaşarsın diyordu yazıda. Şimdi madem öyle işliyor bu boyut e benim yaşadıklarım nedir hocam. Kimseye bunları yaşatmadık bildiğim kadarıyla.. Bu durumda canımı sıkıyor.
İlhamım kayboldu şu aralar bir de.. Pek bir müzik eseri olsun ne bileyim sanat kavramına dahil herhangi bir girişim olsun yok yani. Çıkmıyor abi, zorlayınca da af edersin ama at sikine konan kelebek gibi oluyor. Bi güzelliği var ama yerinde güzel değil gibi.
Bir ömürde böyle geçiyor işte..
Tüm aldatılmış ve aldatılacak olanlara önce geçmiş sonra da iş işten geçmiş olsun dileklerimle...
S A Y A N O R A
