12 Nisan 2017 Çarşamba

Veda Hutbemdir Bu Sana..



Bazı bitişlerin ardından tekrar yaşam kavgası vermeye çalışmak denebilir şu sıralar yaptığıma ki ben ne yaptığım konusunda emin dahi değilim. 
Boşluklarım ve boşlukların arasında seyahat edebilecekken kalktık sikerler deyip yollara farklı açılardan ve düzlemlerden devam ettik. 
Önemsiz gibi görünen pek çok şey aslında önemsizliğini yitirmeden soluklaşmaya devam etti ki tüm suç yağarken izlemediğimiz yağmurundur bana göre.
Ağlamaklı oldum geçen gece biraz da olsa özledim ulan diye arayıp haykırasım geldi ki bilirsin arayıp özledim demem. Engellemek var sonrasında hiç tanımıyormuş gibi.
Oysa ki her gece ağlatmaya hakkımız olmamalı ve bu kafalarda daha fazla acı çektirmeye neden vermemeliydik.
Sevmek her şey değildirin ne olduğunu anladığım anlardan biriydi bu seferide. Ne geri dönüşler tamah edilebilir ne de gidişler katlanılabilir düzeyde. 

GİDİLEN YOLLARIN DOĞRULUĞA ÇIKMASI ÜMİDİ İLE.

Bilirsin ben kendimi kimseye açamam onlar gibi. Derdim benimdir. Bende kaldığı sürece ve birikip patlamadıkça umursamam genellikle ki umursayacak bir tarafıda yoktur çoğunun. Dedim ya bu sefer ne patlayacak bir şey var ortada ne de belirginlik. Yok oluş gibi ama varsın, hissedebiliyorsun, canın yanmakta ama canın olması gerektiği yerde değil. Soktumun yerinde neye garezlendin ki. 


TEŞEKKÜR EDERİM UZUN ZAMANDIR YAŞADIĞIM EN HARİKA ŞEYLERİ YAŞATTIĞIN İÇİN.

Umarım mutlu olunur sonralarda ve daha sonralarda. Umarım geleceğin güzel şekillenir ve değer verdiğin tüm o emekler ve umarım iyi şeylerde katmışımdır yaşayacağın hayatlara.
Ve Hoşçakal diyemediğim insan olarak hayallerde yaşamaya devam etme sözü verdim kendime. 
Umarım sevdiğin kadar sevilirsinde şu çirkinlikler dolu gezegende...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder